Episode 11 - ค่ำคืนที่มีแต่สองเรา

My Wife

#เมียผมโคตรดุ

Episode 11 – ค่ำคืนที่มีแต่สองเรา

 .

.

.

“มึงจะเข้ามากับกูทำไมเนี่ยยย”

เสียงนั้นโวยวายขึ้นหลังจากที่ประตูห้องน้ำถูกดันเอาไว้ จนถึงตอนที่กายโปร่งเบียดเสียดกันอยู่ในตู้อาบน้ำแคบๆ เสียงบ่นแง้วๆนั่นก็ยังไม่หยุดไป แซนด์เงยหน้าขึ้นจ้องอีกฝ่ายที่มองมาโดยไม่พูดอะไรทั้งนั้น ตาเรียวสะท้อนเข้ากับแสงไฟด้านบน โดยที่ใบหน้าเนียนเริ่มจะแดงซ่านนิดๆเนื่องจากความเมาหน่อยๆจากแอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไป

เขาไม่ได้เมาขนาดนั้น แต่มันก็มากพอที่จะทำให้ขาทั้งสองข้างแทบจะไม่มีแรงพยุงตัว ทั้งๆที่ตอนแรกก็ว่าสติมันยังพอจะมีอยู่ แต่ดูเหมือนว่าพอเวลาผ่านไประดับแอลกอฮอล์ที่ซึมเข้าสู่สายเลือดมันก็มากขึ้นเรื่อยๆจนตาทั้งสองข้างเริ่มจะพร่าเบลอ

ลมหายใจร้อนที่ผ่อนรดออกมาทำให้เขารู้สึกมวนไปหมด บรรยากาศในห้องน้ำช่างร้อนอบอ้าวเสียจริง ไม่รู้ว่าเป็นเพราะไอ้คนตรงหน้าเบียดมาก หรือเพราะอารมณ์ที่มีอยู่แล้วตั้งแต่ในตอนแรกถึงได้เป็นอย่างนี้

ก็พวกเขาเพิ่งจะดูคลิปอย่างว่าด้วยกันเสร็จ มันเป็นกิจกรรมสนุกๆของเด็กผู้ชาย แล้วก็เป็นเรื่องปกติของกลุ่มพวกเขาด้วยที่มักจะหาอะไรวับๆแวมๆมาปลุกใจกันเป็นประจำ หลังจากนั้นต่างฝ่ายก็จะพากันแยกย้ายกันไปเข้าห้องน้ำ

ทุกทีมันเป็นแบบนี้ แต่คราวนี้นี่แหละที่ไม่เหมือนเดิม เพราะจู่ๆไอ้ลายครามแม่งก็โผล่หน้าเข้ามาด้วยเฉยเลย!

“ขี้เกียจไปอีกห้องครับ”

“โอ๊ยคราม ไม่เล่น”

“เล่นไรอะ ก็ไม่ได้เล่น”

“ออกไป ไม่ไหวแล้วเนี่ย”

“ไม่ไหวเหมือนกัน”

เสียงนั้นกระซิบฟังดูน่าขนลุก แซนด์กลืนน้ำลายดังอึก ไม่แน่ใจว่าเสียงที่ก้องอยู่ในหูนี่คือเสียงอะไรกันแน่ มันเต็มไปด้วยคำก่นด่าที่อยู่ในใจ อยากจะด่าไอ้เพื่อนตัวดีชิบหายแต่ก็พูดไม่ออก ไหนจะเสียงตึกตักๆที่เหมือนจะเป็นเสียงหัวใจเต้นนี่อีก

เขาตื่นเต้นกับอะไรก็ไม่รู้ ยิ่งในตอนที่อีกฝ่ายรั้งเข้าไปใกล้จนส่วนล่างเฉียดโดนกันเบาๆความปวดหนึบที่รับรู้ได้ก็ทำให้เขารีบส่ายหัวรัว แต่ดูเหมือนว่าไอ้บ้าลายครามจะไม่ยอมถอยหลังไปเลยสักนิด

“อายไร อาบน้ำด้วยกันก็เคยละ”

“แต่นี่มันไม่ใช่อาบน้ำ!”

“ก็มาดิครับ กูช่วย”

“เฮ้ย”

แซนด์ร้องเสียงอู้อี้ เขาเตรียมที่จะขัดขืนแต่อีกฝ่ายกลับไวกว่า ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ที่กระดุมกางเกงยีนส์ถูกปลดออกไปได้อย่างง่ายดาย ครามเป็นฝ่ายรั้งมันลงต่ำเผยให้เห็นสิ่งที่แสนจะอัดอั้นอยู่ภายใต้กางเกงชั้นในซูพรีมสีแดงสด

“ว้าว สีนี้ตัดกับผิวมึงมาก”

“รำคาญ ออกไปดิ๊”

“ขนาดนี้แล้ว”

“คราม.. อ อึก..” เขาอยากจะด่าเหลือเกิน แต่ความอุ่นวาบของฝ่ามือที่บดคลึงลงมาก็ทำให้พูดอะไรไม่ออก น้ำหนักทุกส่วนเทไปยังแผ่นหลังที่อิงไว้กับกำแพง สองขาอ่อนยวบไปหมดเมื่อครามรั้งขอบชั้นในลงแล้วกอบกุมส่วนนั้นอย่างเต็มที่ ไหนจะการกระทำอันแสนอุกอาจที่ไม่ว่าผู้ชายคนไหนโดนแบบนี้ก็แพ้กันหมด

“ชอบไหม?”

“ไอ..เหี้ย อ่า”

แซนด์เชิดหน้าขึ้นด้านบน เปลือกตาบางปิดเข้าหากันด้วยความเคลิ้ม ก็ไม่รู้ว่ามันเป็นเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์หรือว่าไอ้ครามใช้ ‘มือ’ ดีเกินไปกันแน่

เจ้าตัวไม่อาจรู้เลยด้วยซ้ำว่าอีกฝ่ายมองมาด้วยสายตาแบบไหน ลายครามขบสันกรามเข้าหากันแน่นจนมันขึ้นรอยนูน สาบานได้เลยว่าเขาต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการข่มใจเอาไว้ ยิ่งในยามที่เพื่อนสนิทเผยอปากออกแล้วผ่อนลมหายใจออกมาเบาๆนั่นอีก

โอย ต้องสวดมนต์ในใจแล้ว

หรือเขาอาจจะช็อกตายไปก่อน

ให้ตายเถอะแซนด์

•

ภาพตรงหน้าแทบจะทำให้เขาคลั่ง ห้องนอนเดิมๆที่เคยมาเยือนบ่อยจนแทบจะเป็นบ้านหลังที่สองบัดนี้เปิดเพียงไฟสลัวๆ บรรยากาศต่างๆถูกสร้างขึ้นมาเพื่อแกล้งยั่วให้แฟนอย่างเขาตบะแตกอย่างไม่ต้องสงสัย

จงรักนอนอยู่บนเตียงคิงส์ไซซ์ เตียงเดิมๆที่ถูกใช้เป็นสนามรักมานับครั้งไม่ถ้วนแต่กลับไม่ได้ทำให้เขารู้สึกเบื่อเนื่องจากคนตัวเล็กก็มักจะสรรหาอะไรสนุกๆมาให้เล่นอยู่เสมอ

เมียเขาน่ะเด็ดอย่าบอกใคร เรื่องนี้เป็นสิ่งที่ไม่อาจเถียงได้ แล้วก็ไม่ปฏิเสธด้วยว่าชายหมากน่ะชอบยิ่งกว่าชอบ ถ้าไม่อย่างนั้นคงไม่หลงหัวปักหัวปำมาจนถึงทุกวันนี้

“ต้องให้เอารูปล่อนะถึงจะยอมมาหากู” คำพูดงอนๆพร้อมกับใบหน้าเชิดๆ ช่างน่ามันเขี้ยวยิ่งนัก ร่างสูงหัวเราะน้อยๆก่อนจะเป็นฝ่ายคลานเข้าไปแทบเท้า ดึงขาเรียวมาวางบนตักก่อนจะนวดเบาๆให้อย่างเอาใจ

“โหย เค้าไม่ได้มาหาเพราะเรื่องนี้อย่างเดียวซะหน่อย ที่มาเพราะคิดถึงต่างหาก”

“ไม่ต้องมาพูด ถ้าคืนนี้ไอ้แซนด์ไม่อุตริเปิดคลิปโป๊ก็คือมึงเล่นเกมยันสว่าง”

“ไม่จริงงง เค้าแบ่งเวลาแล้ว กะจะมาวิดีโอคอลกับรักก่อนนอนอยู่นะ เพราะงั้นเลิกเล่นเกมก่อนแน่นอนนนนนนนนน”

“หึ” จงรักแค่นหัวเราะ มองหน้าไอ้แฟนตัวดีที่บรรจงนวดเท้าให้เขาอย่างไม่อยากจะเชื่อคำพูดสักเท่าไหร่นัก ไม่มีหรอกเลิกเล่นเกมก่อนเวลา เพราะที่ผ่านมาก็ไม่เคยทำได้เลยสักที

หมากเป็นพวกชอบไหลไปตามสถานการณ์ ถ้าตอนไหนอินอยู่กับเรื่องอะไรก็จะหมกมุ่นอยู่กับมันจนไม่แบ่งเวลาไปทำอย่างอื่น รวมถึงเวลาที่ไปเที่ยวแล้วไอ้พวกเพื่อนๆตัวดียุให้ไปจีบคนโน้นทีคนนี้ทีเหมือนกัน ไอ้หมอนี่ก็ไม่เคยเลยที่จะปฏิเสธ

ไม่รู้ว่ากลัวเสียหน้ารึว่ายังไง

แต่ทำไมเสียหน้าไม่ได้แล้วเขาเสียใจได้ อันนี้ก็ไม่เข้าใจ

ถ้าจะบอกว่าเขาเป็นพวกขี้ระแวงก็ถูก ยอมรับว่าทุกวันนี้รำคาญตัวเองเหมือนกันที่ชอบคิดจินตนาการอะไรไปเรื่อย แต่เชื่อไหมว่าขนาดคิดแล้วคิดอีก ไม่ว่าจะพลิกแพลงไปหลายตลบยังไง ไอ้บ้าหมากนี่ก็ยังจะสรรหาวิธีนอกใจแบบแปลกๆมาใช้อีกจนได้ ก็ไม่รู้ว่าเขาไม่ทันคนเกินไปหรือว่าเป็นมันเองที่ฉลาดแกมโกงแล้วก็ไหลลื่นไปเรื่อย

รู้ตัวอีกทีก็กลายเป็นคนคิดมากจนเหนื่อยแต่ก็หยุดคิดไม่ได้ เพราะไม่อยากโดนหลอกซ้ำๆอีก

อย่างเช่นครั้งหนึ่งที่มันเคยโกหกตลบตะแลง บอกว่าจะต้องไปเที่ยวญี่ปุ่นกับครอบครัวเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์ แต่จริงๆแล้วคุณแม่วางแผนไปแค่ 4 วันเท่านั้น ไอ้หมากตัวดีบินกลับมาก่อนโดยที่ไม่บอกสักคำ คิดแผนแยบยลมากขนาดที่ว่าไปถ่ายรูปสถานที่ต่างๆเอาไว้ก่อน แล้วทยอยส่งให้เขาเรื่อยๆอ้างว่าตัวเองอยู่ที่โน่นอยู่ที่นี่ แท้จริงแล้วตัวมันเปิดปาร์ตี้กับเพื่อนที่บ้านโดยที่ไม่บอกให้เขารู้สักคำ!!

ความแสบยังไม่หมดเนื่องจากว่าครั้งนั้นมันริอ่านพาสาวๆจากที่ไหนก็ไม่รู้มาในงานเยอะแยะ ต้องขอบคุณความฉลาดของตัวเองที่ทักไปถามไถ่สุขภาพของแม่แฟนด้วยความเป็นห่วงว่าอากาศที่โน่นเป็นอย่างไรบ้าง ถึงได้คำตอบที่แสนจะตอกหน้ากลับมาว่า ‘คุณแม่กลับมาตั้งแต่เมื่อวานแล้วค่ะ’

 สุดท้ายปาร์ตี้สระน้ำที่ไอ้บ้าหมากสร้างขึ้นมาก็เละไม่เป็นท่า ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าจงรักไปพังให้มันพินาศมากขนาดไหนกัน วีรกรรมแต่ละอย่างที่อีกฝ่ายสร้างขึ้นทำเอาเขาปวดหัวไปหมด แต่ถ้าถามว่าทำไมไม่เลิก…

จงรักทอดสายตามองคนที่ยกเท้าของเขาขึ้นจูบ ริมฝีปากหนาไล่ไปตามฝ่าเท้าเนียนสวยจนกระทั่งแนบแก้มเข้าหาอย่างออดอ้อน ที่ตามข้อเท้าถูกบีบนวดให้รู้สึกผ่อนคลาย ก่อนที่ร่างสูงจะไล่ริมฝีปากจูบขึ้นมาตามขาเรียวอย่างทะนุถนอม

แววตาที่มองมาดูทะเล้นจนน่าตบ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเขานั้นตกหลุมรักไอ้สายตาเจ้าชู้ๆนี่จนหมดหัวใจ ไม่ว่าครั้งไหนที่หมากทำผิด แม้ว่ามันจะร้ายแรงมาก ก็ตาม แต่พอถูกง้อก็ใจอ่อนทุกครั้ง นึกโกรธตัวเองเหมือนกันแต่มันก็เป็นแบบนี้เสมอมา

จงรักเป็นคนดุมาก แต่จริงๆแล้วกลับไม่เคยใจแข็งให้กับหมากได้เลยสักครั้ง

เขาแพ้อีกฝ่ายเสมอ อย่างเช่นในวันนี้และตอนนี้ แม้ว่าทีแรกจะโกรธที่มันเอาแต่เล่นเกมมากแค่ไหน แต่พอคนตัวใหญ่โถมขึ้นมาคร่อมแบบนี้ มันก็อดไม่ได้ที่จะส่งมือไปคล้องลำคอแกร่งเอาไว้ทุกที

“หมากรักรักมากนะ รู้ไหม?” คนอวดดีถามด้วยน้ำเสียงทีเล่นทีจริง ตาเรียวยิ้มจนกลายเป็นรูปสระอิ ไม่ต่างอะไรจากเสี้ยวพระจันทร์ในยามค่ำคืนที่แสนจะสวยงาม

“รักแค่ไหนเหอะ?”

“รักเท่าโลกกกก”

“เวอร์”

“จริงๆนะ หมากอยากให้รักเชื่อใจ”

คนตัวเล็กกัดริมฝีปาก หัวใจเต้นแรงขึ้นมาหน้าตาเฉยเพียงเห็นความจริงจังในตาคู่นั้น ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองจะกลายเป็นคนโง่อีกรึเปล่า แต่มันก็อดที่จะเขินไม่ได้เลยสักนิด อาจจะเป็นเพราะแบบนี้ล่ะมั้งถึงปล่อยไปไหนไม่ได้สักที

ก็บอกแล้วว่าเวลาที่หมากมันทำตัวดี อะไรๆก็ดีไปหมด แต่ถ้าพูดถึงตอนที่ทำตัวแย่...

ไม่เอาดีกว่า เดี๋ยวจะเสียบรรยากาศ

“ก็ทำตัวให้มันดีสิ”

“ดีอยู่นี่ไงคะ พยายามแล้วนะ ไม่อยากทะเลาะกับรักอีกแล้ว”

“คิดว่าอยากทะเลาะเหรอ รักก็เหนื่อยเป็นนะ” จงรักเอ่ยเสียงอ่อน นานทีจะมีน้ำเสียงแบบนี้หลุดออกจากริมฝีปากเพราะที่ผ่านมามีเรื่องให้ได้เถียงกันแทบจะตลอดเวลา มันทำให้นายหมากอดไม่ได้เลยที่จะโน้มเข้ามาใกล้แล้วกดจูบแบบหนักๆ

”ต่อไปนี้จะไม่ทำให้รักเหนื่อยอีกแล้วค่ะ”

“ให้จริง”

“จริงๆ เชื่อเค้านะ”

“ก็ทำให้มันได้ รักจะรอดู”

มือทั้งสองข้างประคองไว้ที่สันกราม จงรักโน้มขึ้นไปจูบตอบทันทีที่ริมฝีปากของพวกเขามีแรงดึงดูด ร่างเล็กดูดเม้มตอบกลับไปอย่างไม่ยอมเมื่อถูกมอบจูบที่แสนจะร้อนรุ่มให้แทบจะทันที

“อื้อ” กลีบปากบางเผยอรับเรียวลิ้นที่สอดเข้ามาหา พร้อมๆกับสะโพกหนาที่บดเบียดลงมาใส่กลางลำตัวเพื่อบ่งบอกถึงความอัดอั้นที่อยู่ภายใน สองมือจับเรียวขาแยกออกแล้วเกี่ยวเข้ากับเอวเอาไว้ ในขณะที่ทั้งคู่โถมจูบเข้าใส่กันอย่างไม่มีใครยอมใคร

เสียงครางเบาๆที่ผ่อนออกมาจากลำคอทำเอาหมากแทบคลั่ง ยิ่งในตอนที่จงรักดูดเม้มยังปลายลิ้นของเขา ก่อนจะไล่ลงไปจนถึงปลายคางและลำคอ มันทำให้คนที่เป็นฝ่ายคุมเกมอยู่ในตอนแรกโอนอ่อนแทบจะทันที

ร่างหนาถูกดันให้นอนหงาย พร้อมๆกับจงรักที่พลิกขึ้นคร่อมด้วยรอยยิ้มพราวสเน่ห์ เสื้อตัวใหญ่ที่คลุมกายอยู่ในตอนแรกหลุดลุ่ยไปหมดจากจูบร้อนเมื่อสักครู่ สะโพกบางบดเบียดอยู่ที่กลางลำตัวจนมันแข็งตึงไปหมด

ภาพตรงหน้าเป็นอะไรที่หมากชอบยิ่งนัก ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นคนชอบเอาชนะขนาดไหน แต่ถ้ามีจงรักอยู่ใกล้ๆ บอกเลยว่ายอมให้ข่ม เอ้ย.. ขย่มจนถึงสวรรค์เลยก็ได้

“อ่า..”

ริมฝีปากร้อนลากไปตามลำคอ จงรักกดจูบสร้างรอยเอาไว้จนทั่ว ก่อนที่มือบางจะค่อยๆปลดกระดุมเสื้อของร่างสูงออกทีละเม็ด ลิ้นร้อนไล่ละเลียดไปตามแผงอกแกร่ง หยุดอยู่ที่ตุ่มไตทั้งสองข้างแล้วดูดเม้มหนักๆจนคนตัวสูงน้ำลายหนืดไปหมด

“ซี้ดด รัก”

สะโพกบางยังคงทำหน้าที่ของมัน มือหนาทั้งสองข้างส่งไปกอบกำก้นกลมเอาไว้ก่อนจะนวดคลึงหนักๆหลังจากที่จงรักใช้มันบดเบียดเขาอยู่นานจนเริ่มจะมีน้ำหนืดๆไหลซึมออกมา

มือทั้งสองข้างเปลื้องเสื้อของตัวเองออก ร่างของเมียที่เปลือยเปล่าทำเอาหมากแทบจะคลั่ง เขาเด้งตัวขึ้นมานั่งกอดคนตัวเล็กเอาไว้แน่นก่อนที่ริมฝีปากจะโถมเข้าใส่กันอีกครั้ง คราวนี้ดูดดื่มและร้อนรุ่มกว่าเดิมจนเครื่องปรับอากาศแทบจะทำงานไม่ทัน

ไม่นานนักร่างของทั้งคู่ก็เปลือยเปล่า จงรักยกสะโพกขึ้นเพื่อให้ร่างสูงได้สอดนิ้วเข้ามาง่ายๆ เจลหล่อลื่นช่วยได้มากในขณะนี้ หมากกระทุ้งนิ้วเข้าไปขยายช่องทางทั้งๆที่เขาเองก็แทบจะสติแตกอยู่แล้ว แต่กลับไม่อาจข้ามขั้นตอนนี้ไปได้ เนื่องจากว่าไม่ต้องการให้คนเป็นที่รักต้องเจ็บตัวไม่ว่ากรณีใดๆ

“อ๊ะ หมาก..ฮึก อื้อ”

“รักเสียวไหมคะตรงนี้ ใช่ที่นี่รึเปล่า”

“อ๊า! ซี้ด.. ตรง อื้อ! ตรงนั้น”

ส่วนกลางลำตัวบวมเป่งพอได้เห็นสีหน้าที่แสนจะอดกลั้น ปกติจงรักเป็นคนเสียงหวานอยู่แล้วถ้าไม่ใช่โหมดดุ ทุกคนมักจะพูดไปในทิศทางเดียวกันว่าเวลาที่จงรักร้องเพลงน่ะเพราะจนเหมาะที่ควรจะไปเป็นนักร้อง มีเพียงนายหมากคนนี้เท่านั้นแหละที่จะได้รู้ว่าตอนครางน่ะเสียงเพราะมากกว่าตอนไหนๆ แล้วเขาเองก็จะเป็นฝ่ายเก็บความลับนี้เอาไว้ ไม่ให้ใครฟังทั้งนั้น

“อ๊ะ.. อ อื้อ หมาก”

“ชอบไหมคะ อืม.. เค้าทำแบบนี้ดีไหม”

“อยากได้ของหมาก อื้อ! มาก อ๊ะ! มากกว่า”

เนี่ย!!

ก็ยั่วเก่งแบบนี้ไงเนี่ย!!

ผัวจะตายแล้วค่ะคนดี

“แบบนี้จะไม่ให้รักได้ยังไงคะ”

จงรักยิ้มยั่วก่อนจะดันให้คนตัวสูงนอนลงไป แกนกายร้อนถูกสวมถุงยางด้วยเรียวนิ้วสวย ก่อนที่ร่างเล็กจะเปลี่ยนท่าเป็นนั่งหันหลังให้แล้วเอี้ยวตัวมามองหน้าแฟนตัวดี

ให้ตาย!

มุมนี้โคตรได้เลยจงรัก

“ต้องมีแต่รักคนเดียวเข้าใจไหม?”

“คนเดียวค่ะ หมากไม่รักใครอีกแล้ว ซี้ด.. รัก”

ยังตอบไม่จบช่องทางร้อนก็กดทับลงมาเสียก่อน คนตัวสูงถึงขั้นเชิดหน้าขึ้นครางด้วยความกระสัน ท่อนเนื้อที่อัดอั้นไปด้วยแรงแห่งอารมณ์ถูกบีบรัดจนเกร็งไปทั้งตัว ยิ่งใช้สายตาสำรวจมองจากมุมนี้ก็ยิ่งปะทุราวกับภูเขาไฟที่ใกล้จะระเบิด

ตัวเขาไม่ต่างอะไรจากแผ่นดินไหว ยิ่งในตอนที่จงรักยกสะโพกขย่มขึ้นลงก็ทำเอากายสูงสูดปากเป็นจังหวะถี่ เสียงแก้มก้นที่กระทบกับหน้าขาไม่ต่างอะไรกับดนตรีที่แสนจะไพเราะ ส่วนเนื้อร้องจะเป็นอะไรไม่ได้เลยนอกจากเสียงครางหวานของจงรัก

“อ่า.. ดี รัก..อื้ม แบบนั้น”

ยิ่งได้มองแผ่นหลังขาวๆและเอวคอดๆก็อดไม่ได้ที่จะยกสะโพกสวนขึ้นไปแรงๆ จงรักครางเสียงหลงแต่ก็ไม่ได้หยุดการกระทำที่แสนจะอุกอาจ สองมือยันเอาไว้กับหน้าขาแกร่งพร้อมกับการขย่มที่หนักหน่วงมากยิ่งขึ้นจนเตียงขนาดใหญ่สั่นไหวไปตามแรง

นี่ก็ดึกมากแล้วแต่ทั้งคู่ไม่ยักจะรู้สึกเหนื่อย ความกระสันที่ได้รับเรียกให้ร่างเล็กเชิดใบหน้าขึ้นครางเสียงหวาน ก่อนจะเหลียวไปมองคนทางด้านหลังที่ใช้มือรองศีรษะเอาไว้พร้อมกับสูดปากแทบจะไม่หยุด

“ถ้าหมากดื้ออีกรักจะไม่ทำแบบนี้ให้แล้วนะ”

สะโพกบางหยุดขย่มแต่เปลี่ยนมาเป็นโยกช้าๆ ก้นกลมที่เบียดเสียดไปกับหน้าขาบ่งบอกให้รู้ว่าตอนนี้ไอ้เจ้าหมากน้อยมุดเข้าถ้ำไปจนสุดลำ ยิ่งตอนที่รักร่อนมันเป็นจังหวะเนิบนาบก็ทำให้ขาแทบจะบ้าตายเสียให้ได้

“เมียใครวะเอวดีจัง”

“ชอบไหมล่ะ อ๊ะ..อื้อ”

“ชอบค่ะ ไม่ดิ ไม่ชอบ แต่รักมากๆเลย โอย..จงรัก”

กายสูงส่งมือไปประคองสะโพกเล็กเอาไว้ในที่สุด พร้อมๆกับจงรักเองที่ยกตัวขึ้นเล็กน้อยเพื่อให้แฟนหนุ่มได้ทำตามใจ

สะโพกหนาเดาะสวนขึ้นเป็นจังหวะถี่ๆในตอนที่เริ่มจะอดทนรอไม่ไหว ความเสียวทั้งกายแล่นไปรวมกันอยู่ที่กลางลำตัว ทำเอาเขาเกร็งไปหมดแต่ก็ไม่อาจหยุดยั้งอะไรได้

เตียงคิงไซซ์แทบจะไฟลุกเนื่องจากบทรักอันแสนเร่าร้อน ช่องทางสวยตอดกระตุกแกนกายใหญ่ตลอดระยะเวลาที่พวกเขาเป็นของกันและกัน ก่อนที่กายบางจะอ่อนยวบลงมานอนทับอยู่บนร่างหนาเพราะไม่อาจทนแรงกระทั้นที่ถูกส่งเข้าไปอย่างหนักหน่วงได้

“ฮึก ไม่ไหวแล้ว อ๊ะ..”

จงรักครวญครางอย่างจำยอม ขาทั้งสองข้างถูกแยกออกกว้างพร้อมๆกับจังหวะรักที่ไม่ได้ลดลงเลยสักนิด ถึงแม้ว่าเขาจะอยู่ด้านบนแต่หมากกลับเป็นฝ่ายออกแรงและทำมันได้ดีเลยทีเดียว

มือบางส่งไปนวดคลึงที่ตรงกลางลำตัว จงรักสูดปากครางเสียงกระเส่าเนื่องจากความเสียวที่ถาโถมเข้ามาใส่เขาทั้งสองช่องทาง ไม่เคยจะทนไหวเลยสักทีเวลาที่ให้หมากเป็นคนคุมเกมแบบนี้

“จะถึงแล้วเหรอคะ? อ่า.. หมากยังไม่ใกล้เลยนะ”

“เสียว อ๊ะ หมาก เร็วอีก..”

โอย ยั่วกันได้ตลอดเลยนะคนนี้

มือใหญ่วางทับอยู่บนมือเล็ก หมากเร่งซอยสะโพกเข้าไปพร้อมๆกับจงรักที่รูดเร้าตรงกลางลำตัวอย่างไม่ยอมหยุดหย่อน ความเสียวทำให้ช่องทางร้อนบีบรัดอย่างหนักหน่วง ทำเอาหมากเสียวกระสันไม่ต่างกันเลยแม้แต่น้อย

“หมาก.. อ๊า หมาก”

“ปล่อยเลยที่รัก ซี้ดดด เค้าเร่งอยู่”

“ฮึก!! โอ๊ยหมาก”

เสียงครางหวานดังลั่นห้องนอนใหญ่ พร้อมๆกับความอัดอั้นที่ปะทุออกมาสู่หน้าท้องเนียน หมากกดจมูกหอมไปที่ท้ายทอยขาว ก่อนจะใช้ฟันขบกัดเบาๆไล่ลงมาจนถึงหัวไหล่ สองแขนที่โอบกอดกายเล็กเอาไว้กระชับแน่นก่อนจะดันให้จงรักเอนไปนอนตะแคงทั้งๆที่ส่วนเชื่อมยังไม่หลุดออกจากกัน

“แฮ่ก..”

“ง่วงรึยังคะ?” เขาถามคนที่นอนหอบถี่อยู่แบบนั้น แต่ก็เป็นเพราะว่าตัวเองยังไม่เสร็จนี่แหละ ถึงได้ค่อยๆขยับสะโพกเป็นจังหวะเนิบนาบในระหว่างที่กดจมูกหอมไปทั่ว

“ฮื่อ ถามตอนนี้อะนะ”

“ก็กลัวรักเหนื่อย”

“ถ้าง่วงจะพอรึไง?”

“ถ้ารักง่วงเค้าจะรีบทำให้มันเสร็จๆไป”

“ฮึก..อื้อ! หมาก..” มือบางคว้าหมอนก่อนจะกำเอาไว้แน่นเมื่อแรงส่งจากทางด้านหลังเพิ่มจังหวะให้เร็วขึ้นอีกนิด

“แต่ถ้ารักไม่ง่วง รักก็น่าจะรู้ว่าเค้าทนได้อีกนาน”

อึดไปไหนวะไอ้หมาก ไอบ้า

“โอ๊ย ยัง..อ๊ะ หมาก”

“เมียผมน่ารักที่สุดแล้ว”

“อ๊า! หมาก..อ๊ะ”

ตามใจขนาดนี้แล้วนะ

ทำตัวให้มันดีๆสักทีเถอะ

ถือว่าขอ!

•

ก็ไม่รู้ว่าบ้าหรือบ้า เพราะจริงๆบ้านของจงรักก็มีห้องตั้งเยอะตั้งแยะ แต่เขากลับเดินตรงไปยังห้องด้านในสุดที่อยู่ด้านหลังของคฤหาสน์ใหญ่ ซึ่งก็รู้กันดีว่ามันคือห้องพักของลูกแม่บ้านหรือทาสประจำกลุ่มของพวกเขานั่นเอง

เดิมทีโอมอยู่บ้านหลังเล็ก แต่เป็นเพราะเจ้าตัวนิสัยดีแถมทั้งคุณพ่อและคุณแม่ของจงรักก็เอ็นดูเป็นพิเศษ ก็เลยให้ย้ายมาอยู่ด้วยกันในบ้านหลังใหญ่ เวลาที่จงรักมีปัญหาหรืออยากจะเรียกใช้อะไรก็จะได้คุยกันแบบสะดวกๆ ไม่ต้องเดินไกล อีกทั้งคุณพ่อและคุณแม่ยังหวังว่าจะให้ทั้งสองคนเป็นเพื่อนกันอีกด้วย

เจ้าของชื่อฝุ่นหรือดัสต์มองภาพตรงหน้าแบบนิ่งๆ คนที่ตัวเล็กกว่าเขามาเปิดประตูด้วยสภาพกึ่งหลับกึ่งตื่นตามประสาของเด็กเรียนที่มักจะเข้านอนไว บนใบหน้านั้นปราศจากแว่นกรอบกลมๆที่อีกฝ่ายมักจะใส่อยู่เสมอตอนที่ไปโรงเรียน มือข้างขวายกขึ้นขยี้ตาพร้อมกับริมฝีปากที่อ้าหาวหวอดด้วยความง่วง

เป็นภาพที่น่าตลก แล้วเขาก็แอบยกยิ้มที่มุมปาก จะว่าไปตอนที่ไอ้เจ้าโอมมันไม่ใส่แว่นก็ดูดีไม่น้อยเลยทีเดียว ไหนจะขี้แมลงวันสามจุดที่เรียงกันอย่างน่าประหลาดนั่นด้วย แต่กลับทำให้เขาอยากจะโน้มเข้าไปดูใกล้ๆเสียเหลือเกิน

“คุณดัสต์”

“นอนไปแล้วดิ”

“ทำไมคุณไม่ไปนอนที่ห้องนอนแขกครับ ห้องผมเตียงเล็กนะ”

ก็เพราะรู้ว่าเตียงขนาดสามฟุตครึ่งมันเล็กนี่แหละ เขาเลยเป็นฝ่ายขอมานอนด้วย แต่จนตอนนี้ก็ยังไม่รู้ว่าทำไมถึงต้องพาตัวเองมาลำบาก เพราะเดิมทีที่นอนบ้านเขาก็ใช่ว่ามันจะขนาดเท่านี้ซะเมื่อไหร่

“ขี้เกียจเดิน บ้านรักแม่งใหญ่”

“ผมไปส่งไหม เดี๋ยวเดินไปเป็นเพื่อน”

ดูความน่ารักของมันดิ

โวะ จะเป็นคนดีอะไรขนาดนั้นวะ

“ไม่ง่วงเหรอไง”

“ไม่เป็นไรครับ ถ้าคุณไม่อยากเดินคนเดียวอะนะ”

“ก็นอนห้องมึงมันจะเป็นไรไป” เขาถามเสียงเรียบ แต่เจ้าตัวกลับหันไปมองด้านหลังแล้วหันกลับมามองด้วยความชั่งใจ

“ผมเกรงใจ คุณดัสต์ไปนอนที่ห้องนอนแขกดีกว่าครับ”

“ไกล”

“ไม่ไกลหรอก มาเถอะ” เจ้าตัวพูดเองเออเองเสร็จสรรพ ก่อนจะเป็นฝ่ายปิดประตูห้องแล้วเดินนำไปตามทาง

ความจริงมันก็เป็นทางเดิมๆที่เขาเองก็รู้แล้ว เพราะได้มานอนบ้านของจงรักบ่อยเหมือนกันเวลาที่เรามีปาร์ตี้ แต่ในวันนี้กลับมีความสุขที่ได้มองแผ่นหลังบางนั่นเดินนำอยู่ข้างหน้าซะได้

ไหล่ของมันเล็กชะมัด..

มองจากมุมนี้ยิ่งรู้สึกว่าอยากจะทำอะไรสักอย่าง แต่ก็ยังนิยามความรู้สึกของตัวเองไม่ได้

ถ้าพูดว่าอยากปกป้อง.. ก็ดูจะพระเอกเกินไป

เดิมทีเขาก็ไม่ใช่คนดีอะไรขนาดนั้น ไม่เคยมีหรอกความรู้สึกที่อยากจะดูแลใครสักคน จนกระทั่งมาติดอยู่ในวังวนอะไรก็ไม่รู้ ซึ่งตัวเขาเองก็ยังไม่เข้าใจ

ไม่อยากจะใช้คำว่า ‘ชอบ’ เลยด้วยซ้ำ เพราะคิดว่าตัวเองยังไม่รู้จักคำคำนี้ดีพอ ไม่รู้ว่าคนชอบกันต้องทำแบบไหน ไม่รู้ว่ามันคือความรู้สึกยังไง เพียงแค่คิดว่าเวลาที่คุยกันรู้สึกสบายใจดีแล้วก็อยากจะอยู่ข้างๆคนตรงหน้าให้นานยิ่งขึ้น เพราะเวลาที่ได้คุยกันแต่ละทีก็จะได้แลกเปลี่ยนความคิดกันเสมอ ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นพวกไม่ชอบพูดก็ตาม

เวลาผ่านไปไวกว่าความคิดเสียอีก คิดอะไรคนเดียวไปเรื่อย จู่ๆก็มาหยุดอยู่ตรงหน้าห้องนอนของแขกเสียแล้ว ดูจากนาฬิกาตอนนี้ก็ดึกพอสมควร ถึงแม้ว่าวันพรุ่งนี้จะเป็นวันหยุดก็ตามแต่คนขยันอย่างโอมคงไม่อยู่บ้านเฉยๆแน่นอน

“ถึงแล้วครับ”

“งั้นมึงก็ต้องเดินกลับไปคนเดียวอะดิ”

“ไม่เป็นไร ปกติผมก็เดินจนชินแล้ว”

“อยู่นี่แหละ”

“หือ?”

กายเล็กหันมามองหน้า คิ้วทั้งสองข้างเลิกขึ้นด้วยความไม่เข้าใจ ทั้งๆที่มันก็เป็นภาพธรรมดาแท้ๆ ไอ้ใบหน้างงๆเอ๋อๆเด๋อด๋า เขาก็เห็นอยู่เป็นประจำ แต่ทำไมตอนที่อีกฝ่ายทำโดยที่ไม่มีแว่นบดบังใบหน้าถึงได้ทำให้หัวใจที่นิ่งงันมาได้ตั้งหลายปีเต้นแรงซะงั้น

อะไรของกูวะ

“มึงบอกว่าเตียงห้องนอนแขกมันใหญ่ไม่ใช่?”

“ครับ..”

“ก็นอนกับกูนี่แหละ”

“แต่..”

“ง่วง” มือหนาส่งไปคว้าที่ข้อแขนเล็ก พอจับแบบนี้แล้วก็ใจโหวงไปไม่น้อย ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะตัวเล็กได้ขนาดนี้เลยจริงๆ

โอมเดินเข้ามาตามแรงดึง ปากพยายามแล้วที่จะพูดปฏิเสธแต่มันกลับพูดไม่ออก เนื่องจากว่าสมาธิจดจ่ออยู่กับความอุ่นร้อนของฝ่ามือใหญ่ตรงข้อแขนตัวเอง

ความร้อนแล่นขึ้นมาถึงข้างแก้ม เขาก้มมองพร้อมกับส่งลิ้นออกมาเลียริมฝีปาก ไม่ว่าจะเวลาไหนก็ไม่เคยจะเข้าใจเลยว่าคนคนนี้คิดอะไรอยู่ รู้แค่เขาไม่อาจปฏิเสธได้ลง แต่ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะกลัวโดนดุหรือความจริงแล้วก็อยากจะอยู่กับอีกฝ่ายแบบนี้

ไม่ได้สิ

มันไม่เหมาะสมหรอกนะ

“คุณดัสต์”

“ทำไม?”

แต่เนี่ย... พอเห็นสายตาแบบนั้นก็กลืนคำพูดทุกอย่างลงไปในลำคอเลย

“อาบ.. อาบน้ำก่อนไหมครับ เผื่อว่าจะเหนียวตัว” โอมพูดตะกุกตะกัก คำถามโง่ๆที่ถูกส่งออกไปเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดแล้วในเวลาที่เขากำลังประหม่า

“อืม”

“ครับ..”

โอมเดินไปนั่งอยู่บนเตียงในขณะที่อีกฝ่ายตรงดิ่งไปยังตู้เสื้อผ้า ชุดคลุมอาบน้ำถูกคว้าติดมือไปด้วย เมื่อเขาเห็นดังนั้นจึงเดินไปหยิบชุดนอนของแขกมาวางไว้ที่เก้าอี้ด้านในห้องแต่งตัวให้

สองมือถูกันไปมาในระหว่างที่รอ กายเล็กหันไปมองรอบๆอย่างคนไม่มีอะไรจะทำ นาฬิกาบนผนังเองก็บอกว่านี่เกือบจะตีห้าเข้าไปแล้ว ไม่รู้ว่าคนที่อยู่ในห้องน้ำจะง่วงหรือเปล่า แต่เขาน่ะ..

หาวติดกันไปประมาณสิบรอบได้แล้วมั้ง...

แต่ไม่เป็นไร ยังไงก็รอได้อยู่แล้ว

ตัดภาพไปที่กายสูงซึ่งยืนแช่อยู่กลาง Rain Shower มือหนาลูบใบหน้าเพื่อไล่ให้ความคิดฟุ้งซ่านหลุดออกไปจากสมอง เขาจัดการชำระล้างร่างกายให้สะอาด ไม่อยากจะอาบน้ำนานมากนักเพราะตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว แถมยังกลัวว่าไอ้คนที่อยู่ด้านนอกจะแอบหนีกลับไปนอนที่ห้องตัวเองซะก่อน

เจ้าของร่างสูงเดินออกมาจากห้องน้ำหลังจากที่เป่าผมและเช็ดตัวเสร็จเรียบร้อยแล้ว ชุดนอนสะอาดที่วางอยู่ไม่ไกลทำให้เขายิ้มออกมาเบาๆ เป็นเพราะอีกฝ่ายติดนิสัยชอบบริการแน่ๆถึงได้นำมาวางให้แบบนี้ ความรู้สึกแปลกๆที่เกิดขึ้นในใจอีกครั้งทำให้ดัสต์สูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ ก่อนจะจัดการอะไรให้มันเรียบร้อยแล้วเดินออกไปด้านนอก

กะจะพูดคำว่าขอบคุณซะหน่อย แต่ก็พบว่าบนเตียงมีแมวน้อยตัวหนึ่งนอนขดอยู่บนผ้าห่มซะงั้น

ให้มันได้แบบนี้

ขนาดท่านอนยังน่าเอ็นดูแบบนั้น จนเขาเผลอยืนจ้องอยู่ตั้งนานสองนานกว่าจะรู้ตัวว่าควรไปนอนเช่นกัน

ไฟที่บนเพดานถูกปิดลง เหลือไว้เพียงไฟสีส้มอ่อนๆที่สาดมาจากตรงหัวเตียงเท่านั้น กายสูงนอนตะแคงเข้าหาอีกฝ่าย มือข้างซ้ายรองไว้ตรงศีรษะพร้อมกับสายตาที่ทอดมองไปยังคนตรงหน้า

ท่าทางที่สงบนิ่งนั้นทำให้เขาเผลอจ้องจนลืมตัว คนตัวสูงไล่มองตั้งแต่แพขนตาที่เรียงตัวสวยมาจนถึงปลายจมูกโด่งรั้นที่แสนจะน่าส่งมือไปเขี่ย ยังไม่นับกับดวงดาวสามจุดที่อยู่ตรงข้างแก้มนั่นอีก ไหนจะมุมปากที่ยกขึ้นราวกับแมวตัวน้อย ที่กำลังนอนยิ้มอยู่ตลอดเวลา

พูดเลยว่าสามารถนอนจ้องแบบนี้ได้ทั้งวันโดยที่ไม่รู้จักเบื่อ

กลิ่นหอมอ่อนๆจากกายอีกฝ่ายทำให้เขาเขยิบเข้าไปใกล้มากยิ่งขึ้น ต้องข่มใจเท่าไหร่ก็ไม่รู้ที่จะไม่ส่งมือไปลูบที่ตรงกลุ่มผมนิ่มนั้น ทั้งๆที่อยากทำใจจะขาด แต่ก็ต้องทนมองเฉยๆเพราะว่ากลัวแมวตัวนี้จะตื่น แล้วภาพที่แสนจะสบายตาตรงหน้าจะหายไปเสียก่อน

นานแค่ไหนไม่รู้ที่เขานอนจ้องอยู่แบบนั้น รู้ตัวอีกทีเขาก็เขยิบเข้าไปใกล้จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจของอีกฝ่าย เปลือกตาสีอ่อนยังคงหลับพริ้มไม่รู้ร้อนรู้หนาว ไม่รู้เลยว่าตอนนี้ความยับยั้งชั่งใจของคนมองน่ะลดลงไปรัวๆจนแทบจะไม่เหลืออยู่แล้ว

ทำไมถึงอยากกอด

ทำไมถึงอยากหอม

ครั้งแรกเลยที่นอนกับคนคนหนึ่งโดยที่ไม่มีความรู้สึกลามกเข้ามาเกี่ยวข้อง ทั้งๆที่ก่อนหน้านั้นเขาเพิ่งนั่งดูหนังโป๊กับไอ้พวกเพื่อนๆมาแท้ๆ แต่คนตรงหน้ากลับทำให้รู้สึกอยากจะค่อยๆเป็นค่อยๆไปยังไงก็บอกไม่ถูก

เขาไม่รีบ

แต่ก็ขอหน่อยก็แล้วกัน

ริมฝีปากหนาจรดเข้ากับหน้าผากมนแบบเบาๆ กลิ่นหอมของแชมพูที่ตีขึ้นมาตรงจมูกทำให้เขายกยิ้มกับตัวเอง ก่อนที่แมวตัวน้อยจะส่งเสียงครางงึมงำแล้วขดตัวมากกว่าเดิมเมื่อถูกรบกวน

มันน่าขยำนัก แต่จะปล่อยให้นอนแบบนี้ไปก่อนก็แล้วกัน เขาคิดแบบนั้นก่อนจะดึงผ้าห่มไปคลุมกายเล็กเอาไว้ เบียดตัวเองเข้าไปพร้อมกับนอนตะแคงเข้าหา ค่ำคืนนี้จบลงแค่นอนเฉยๆแต่กลับดีต่อใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ไม่เคยได้พบกับความรู้สึกแบบนี้เลยจริงๆ

ฝันดีครับ

คุณโอม

.

.

to be con

แฮ่ๆๆ ♥ 

#เมียผมโคตรดุ